ترازوى قرآنى بايد خود را به كتاب الهى عرضه كنيم كه جدا كنندهء حقّ و باطل مىباشد و خود را با آن بسنجيم . قرآن كتابى است كه هيچ باطلى در آن راه ندارد و تماماً نور و معرفت است . پس بايد به قرآن كه تنها درمان دردهاست باز گرديم . دردهاى ما با استفاده از مقياسهاى غير قرآنى واستناد به افكار و هواهاى نفسانى انسان قابل درمان نيستند . اگر ما دين را مكتبى روشمند براى معرفت و زندگى مىدانستيم و آن را از قرآن و احاديث پيامبر اكرم و اهل بيت مكرّمش عليهم السلام و سخنان فقهايمان اخذ مىكرديم اوضاع امروز ما اين گونه نبود ، و به تبع آن حجّمان نيز متفاوت بود ، وقتى حجّ را با چشم مادّى گراى امروزى بنگريم از آن به جز سفرىتفريحى وخريدن كالاهاى گوناگون وگردآورى هداياى مختلف چيز ديگرى نخواهيم ديد و حرمت اين شعار الهى بزرگ را رعايت نخواهيم‌كرد وبه‌تزكيهء نفس نخواهيم پرداخت ، حج‌ّرا به‌عنوان فرصتى براى تهذيب نفس نمىبينيم ، به امور مسلمانان اهمّيّت نخواهيم داد ، از احوال آنها جويا نخواهيم شد ، هيچ‌كس از ديگرى در مورد حوادث و وقايع جارى در كشورهاى مسلمان و راههاى درمان آن نخواهد پرسيد و هيچ‌كس روشهاى بيدارى مسلمانان را پيدا نخواهد كرد . متأسّفانه تصوير ما از اسلام فقط به احكام و نمادهايى محدود كه بايد آنها را اجرا كنيم بدون اينكه در ما تأثيرى بگذارند و روشهاى ما را تغيير دهند محدود مىشود . در حالى كه دين در واقع رنگ الهى زدن به تمام زندگى مىباشد ؛ به بيان ديگر بايد به تمام ابعاد زندگى خود رنگى الهى و ايمانى ببخشيم ، اين همان دين حقيقى است ، دينى كه به آن